Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility

Dyplomacja Bolesława Chrobrego


Udowodnił to Andrzej Suchański w temacie: "Kulisy średniowiecznej dyplomacji na przykładzie polityki Bolesława Chrobrego i jego piastowskich następców".

Autor wykazał, że dyplomacja B. Chrobrego była dojrzała i skuteczna, więc w krótkim czasie Polska stała się państwem znaczącym w Europie. Cóż więc takiego czynił król, że jeszcze za jego życia nazwano go "Wielkim" lub "Chrobrym"? Oprócz wielu zwycięskich wypraw wojennych na sukcesy władcy złożyły się właśnie wielostronne, zakulisowe gry dyplomatyczne, których początek wychodził z Krakowa, Gniezna, czy Poznania, a kończył się w Akwizgranie, Pradze, Rzymie lub w Bizancjum.

 

Bolesław Chrobry oparł swoje rządy na kilku filarach:

1. Rada królewska złożona z "dwunastu przyjaciół, doradców, rycerzy, wojów i opata tynieckiego"

2. Duchowieństwo: "Duchowieństwo jest drugim wojskiem jego...": Opat Tuni, biskup Unger, Bruno z Kwerfurtu, Św. Wojciech, ABP Radzim-Gaudenty, eremici z Międzyrzecza, papież Sylwester II i in.

3. Dostojnicy, rycerze i ich rody: Cesarz Otto III, kuzyn króla Stoigniew, ród czeskich Sławnikowiców, polskie rody rycerskie, np. Awdańców, Grzymalitów, Małęczów.

 

Pięknie rozwijające się, zasobne i bogate królestwo po śmierci króla bardzo szybko zniszczyli jego potomkowie, którzy wystąpili przeciw Mieszkowi I, wyznaczonemu, koronowanemu następcy i przy pomocy "życzliwych" sąsiadów (Rusi, czech i Niemiec) doprowadzili do wojny domowej i zniszczenia dorobku króla.

Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.
zamknij [x]